کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٩٩ - باب در ذكر وفات ابى محمد الحسن بن على(ع) و موضع قبر و ذكر ولد او

و هم از او مرويست كه شنيدم از ابا محمد كه ميفرمود كه بسم اللَّه الرحمن الرحيم نزديكترست باسم خداى تعالى كه اعظم است از سياهى چشم به سفيدى او.

و از او است كه پرسيد محمد بن صالح ارمنى از ابا محمد از قول خداى عز و جل كه‌ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ پس فرمود آن حضرت كه مر او راست امر پيش از آنكه امر كند به او و مر او راست امر بعد از آنكه امر كند بآنچه خواهد پس گفتم در نفس خود كه اينست قول خداى عز و جل كه‌ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ‌ گفت نظر كرد بسوى من و تبسم فرمود و گفت‌ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ‌ و از ابى هاشم مرويست كه سؤال كردند از ابى محمد (ع) كه چيست و چگونه است حال مرأة مسكينه ضعيفه كه اخذ مى‌كند يك سهم و اخذ ميكند مرد دو سهم؟ فرمود كه بر زن جهاد و نفقه و معقله نيست و بر مرد هست اينها، پس من گفتم در نفس خود كه باشد كه گفته شود مرا كه ابن ابى عوجا سؤال كرد اين مسأله را از ابى عبد اللَّه (ع) و او همين جواب فرمود، پس آن حضرت روى كرد بسوى من و فرمود كه نعم اين مسأله ابن ابى عوجاست و جواب از ما يكى است هر گاه كه معنى مسأله يكى است جاريست براى آخر ما آنچه جارى است براى اول ما و اول و آخر ما در علم يكسانند، و مر رسول اللَّه و مر أمير المؤمنين راست فضل ايشان هر دو.

و از او مرويست كه نوشتند بسوى آن حضرت بعضى از موالى و محبان: و التماس كردند كه دعا تعليم فرمايد ايشان را، پس نوشت بسوى ايشان كه اين دعا بخوانيد

«يا اسمع السامعين و يا