کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧٢ - صورة العهد الذى كتبه المأمون للامام للامام ابى الحسن الرضا

سخت و دشوار است كه ترا باين حال مى‌بينم و آرزوى من آن بود كه پيش از تو بروم و ليكن حقتعالى ميكند آنچه ميخواهد- اين آخر آنست كه طبرسى ايراد نموده.

[صورة العهد الذى كتبه المأمون للامام للامام ابى الحسن الرضا ٧‌]

مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد كه: در سنه سبعين و ستمائه آمدند بعضى از خدام مشهد مقدس آن حضرت و با ايشان بود عهدنامه كه مأمون بدست خود نوشته بود و در ظهر آن امام رضا (ع) بخط مبارك خود موشح ساخته بود بوسيدم مواضع اقلام آن حضرت را و بر ديده نهادم و وقوف بر آن پيدا كردم از كرم و فضل الهى و حرف بحرف نقل كردم و آنچه بخط مأمون بود اين مضمون بود كه: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ اين كتابيست كه نوشته آن را عبد اللَّه بن هارون الرشيد أمير المؤمنين از براى على بن موسى بن جعفر كه والى عهد اوست.

اما بعد پس بدرستى كه خداى عز و جل برگزيد دين اسلام را در ميان اديان، و اختيار فرمود از براى دين پيغمبران را از ميان بندگان كه هاديان دين و دليلان راه يقين‌اند كه اول ايشان مبشر آخر ايشان بود و تالى ايشان مصدق ماضى ايشان تا منتهى شد نبوت بحضرت محمد مصطفى ٦ بر فترت از رسل، و دروس از علم، و انقطاع از وحى، و اقتراب از ساعت، و ختم انبيا بر او فرمود، و گردانيد او را شاهد و مهيمن بر ايشان، و فرستاد كتاب عزيز بر او كه سمت بطلان راه ندارد از سابق و نه از لاحق، آن تنزيليست از حكيم حميد كه مبين است در او حلال و حرام، و وعد و وعيد، و تحذير و انذار، و امر و نهى از او تا حجت بالغه باشد بر خلق، و تا هلاك شود هر كه هلاك مى‌شود از دلائل‌