کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٨٠ - ذكر قصيدة دعبل الخزاعى بمحضر الامام(ع)

و بريده گشت صبر من و برانگيخت شوق من مرا اثرهاى ديار بى‌يار كه خالى و خراب مانده، مدارس آيات الهى كه منازل اهل بيت است (ع) خالى مانده از تلاوت آيات و منزل وحى خالى شده عرصهاى او از ساكنان.

از براى آل رسول اللَّه است منازل خيف كه از منى است و خانه كعبه معظمه و عرفات و جمرات كه از مناسك حجند، اينها ديار عبد اللَّه است كه پدر حضرت رسول است و از آن سيد كاينات كه خواننده خلايق است بصلوات و عبادت.

و اينها ديار على و حسين و جعفر برادر أمير المؤمنين و حمزه و سجاد كه امام زين العابدين است كه صاحب پينهاست، بر پيشانى و باقى اعضاى سجده بواسطه كثرت سجود، اينها ديار عبد اللَّه بن عباس و فضل برادر اوست كه هم راز رسول اللَّه بودند در خلوت ٦

و ديار دو سبط پيغمبرند و دو پسر وصى او كه شبير و شبرند كه آن وصى وارث علم الهى است و جميع حسنات كماهى، اينها منازل وحى خداى تعالى است كه نازل ميشد در ميان اين منازل قرآن بر احمدى كه مذكور است در سورهاى قرآنى و مهابط وحى ايشانند.

منازل آن جماعتى كه راه يافته ميشوند مردم براه نمودن ايشان، و ايمنى مينمايند از ايشان بلغزيدن و بسر درآمدن بسبب گناه، منازلى هست از براى نماز و پرهيز و روزه و از براى تطهير و پاكى و از براى جميع عبادات.

منازل مذكوره از آن تيم نيست كه مراد ابن ابى قحافه است كه فرود آيد در آن منازل، و نيز نيست از آن ابن صهاك كه مراد ابن خطاب است كه درنده حرماتست، ديارى كه پوشيده است آن را جور هر معاند نابكار و پوشيده نشده مر أيام و سنوات را كه جور و ستم آن بر صفحه روزگار ظاهر است.