کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٧٢ - باب پنجم در ذكر مسأله چند كه سؤال كردهاند از آن أهل خلاف در غيبت صاحب الزمان(ع) و حل شبهات در او بواضح دليل و لايح برهان و آن شش مسأله است

او را و تجويز نكند در او كه او امام است.

پس اگر گويند كه اين تصريح است از شما بآن كه ظهور امام همچو استتار او است در انتفاع باو و خوف از او.

و قول آنست كه ظهور او جايز نيست كه باشد در منافع همچو استتار او و چگونه اين چنين باشد و در ظهور او و قوت سلطنت او انتفاع مى‌گيرد ولى و عدو و محب و مبغض و منتفع نميشود باو در حال غيبت او مگر ولى او نه عدو او.

و نيز در انبساط يد او منافع كثيره است مر اولياى او را و غيرهم.

و ديگر آنكه حمايت ميكند حوزه ايشان را و سد مينمايد ثغور ايشان را و ايمن مى‌گرداند طريق ايشان را تا متمكن باشند از تجارات و مغانم، و منع كنند ظالمان را از ظلم ايشان، تا وافر گردد أموال ايشان و بصلاح آيد أحوال ايشان غير آنكه اين منافع دنيويه است و واجب نيست كه هر گاه فوت شود بغيبت آنكه ساقط شود تكليف با آن، و منافع دينيه واجب است در هر حال بامامت و ما بيان كرديم كه آن ثابت است مر اولياى او را با غيبت پس واجب نگردد سقوط تكليف بآن.

مسأله سادسه- ميگويند كه ممكن نيست آنكه باشد در عالم بشرى كه او را اين مقدار سال باشد كه وصف مى‌كنيد شما از براى امام خود و او با اين كامل العقل صحيح الحس است و بسيار ميكنند تعجب را از اين و تشنيع مى‌كنند بآن بر ما.

الجواب- بدرستى هر كه لازم داشت طريق نظر را و فرق ميكند ميان مقدور و محال منكر نيست اين را الا آنكه عدول كند از انصاف بخلاف و عناد، و طول عمر خروج او است از معتاد و اعتراض باين مر دو أمر است‌