کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٣ - فيما روى عن الامام ابى جعفر الثانى

از او نافله، و او صله است ميان برادران، دليل است بر مروت، و تحفه است در مجالس، و مصاحب است در سفر، و مونس است در غربت.

و ديگر فرمود كه: علم دو علم است؛ مطبوع، و مسموع، و فايده نميدهد مسموع گاهى كه نباشد مطبوع، و هر كه شناخت حكمت را صبر نخواهد كرد از ازدياد از آن، جمال در لسان است و كمال در عقل.

و ديگر فرمود كه: عفاف زينت فقر است، و شكر زينت غنى، و صبر زينت بلا، و تواضع زينت حسب، و فصاحت زينت كلام، و عدل زينت ايمان، و سكينه زينت عبادت، و حفظ زينت مروت، و خفض جناح يعنى فروتنى زينت علم، و حسن ادب زينت عقل، و بسط وجه زينت حلم، و ايثار زينت زهد، و بذل بر فقرا زينت نفس، و كثرت گريه زينت خوف، و تقلل زينت قناعت؛ و ترك منت زيغت معروف؛ و خشوع زينت صلاة، و ترك مالا يعنى زينت ورع.

و ديگر فرمود: حسب مرد از كمال مروت ترك كردن او است چيزى كه تجمل و آرايش نه به اوست و از حياء او آنست كه القا نكند بچيزى مكروه؛ و از عقل او است حسن رفق او، و از ادب اوست آنچه ناچار است از او؛ و از عرفان اوست علم بزمان او؛ و از ورع اوست پوشيدن بصر او و نگاه داشت بطن او، و از حسن خلق او است منع كردن او از ايذا رسانيدن؛ و از سخاى اوست نيكوئى او بكسى كه واجب است حق او بر او، و اخراج حق اللَّه از مال خود، و از اسلام او است ترك كردن مالا يعنى و اجتناب او از جدال و ريا در دين او، و از كرم او است ايثار او بر نفس خود؛ و از صبر او است قلت شكايت و،