کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٩١ - باب در ذكر وفات ابى محمد الحسن بن على(ع) و موضع قبر و ذكر ولد او

باب در ذكر وفات ابى محمد الحسن بن على (ع) و موضع قبر و ذكر ولد او

آن حضرت مريض شد در اول ماه ربيع الاول در سال دويست و شصتم، و رحلت فرمود در روز جمعه هشتم ماه مذكور در سنه مذكوره و در وقت وفات بيست و هشت سال داشت، و دفن كرده شد در خانه كه دفن كرده شده بود پدر او در سرمن‌رأى، و گذاشت ابن منتظر را از براى دولت حق و آن حضرت مخفى ميداشت مولد او را، و ميپوشيد امر او را از جهت صعوبت وقت، و شدت طلب سلطان زمان، و اجتهاد او در تفتيش امر او چون شايع شد از مذهب شيعه اماميه در باب او و معلوم و معروف شد انتظار ايشان مر او را، و اظهار نفرمود ولد خود را در حال حيات خود، و ندانستند او را جمهور بعد از وفات ابى محمد و جعفر بن على برادر آن حضرت متولى اخذ تركه او شد، و سعى كرد در حبس جوارى وى، و اعتقال حلايل او و تشنيع ميكرد بر اصحاب آن حضرت بسبب انتظار ايشان ولد او را و قطع ميكرد كلام ايشان را كه مى‌گفتند در وجود او، و قول بر امامت او، و برمى‌انگيخت قوم را تا غايتى كه ميترسانيدند ايشان را و متفرق ميساختند و دلير گردانيده بود قوم را بر ايشان و بلاها را بر سر ايشان مى‌آوردند از اعتقال و حبس و تهديد و تصغير و استخفاف و ذل و خوارى و باينها سلطان نتوانست ايشان را از آن بازداشت.

و جمع كرد جعفر ظاهرتر كه ابى محمد را (ع) و سعى ميكرد نزد شيعه كه قايم مقام برادر باشد پس شيعه از او مطلقا قبول نكردند و اعتقاد نكردند او را در آن پس رفت پيش سلطان وقت و التماس‌