کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧ - در ذكر طرفى از دلايل ابى الحسن موسى(ع) و آيات و معجزات و علامات او

پيدا خواهد شد بر تو، پس ما لبث نكرديم مگر اندكى كه پيدا شد و بدو دست دو در را گرفته تا گشوده شد و درآمد بر ما أبو ابراهيم موسى بن جعفر (ع) و او كودك بود و بر او دو جامه زرد بود و روايت كند محمد بن وليد كه من شنيدم از على بن جعفر بن محمد الصادق (ع) كه او گفت:

من شنيدم از پدر خود جعفر بن محمد كه ميفرمود جماعتى را از خواص اصحاب خود كه: فرا گيريد به پسر من موسى خير را كه او أفضل ولد من است، و من ميگذارم او را بعد از خود كه قايم مقام من باشد و حجة اللَّه بود بر كافه خلق او بعد از من.

و على بن جعفر تمسك مى‌جست به برادر بزرگوار خود موسى، و بسيار بخدمت وى ميرفت، و فرا ميگرفت از او معالم دينيه را، و مر او را هست مسائل مشهوره كه از او پرسيده و جوابات كه از آن حضرت شنيده روايت كرده و اخبار آن حضرت زياده از آن است كه در حيز احصا درآيد.

در ذكر طرفى از دلايل ابى الحسن موسى (ع) و آيات و معجزات و علامات او

هشام بن سالم گويد كه: ما در مدينه بوديم بعد از وفات أبى عبد اللَّه (ع) من و محمد بن نعمان صاحب الطاق ديديم كه مردم اجتماع نموده‌اند بر عبد اللَّه بن جعفر كه او صاحب امر است بعد از پدر بزرگوارش، پس رفتيم نزد او و مردم بسيار نزد او بودند از او سؤال كرديم از زكاة كه در چه مقدار واجب مى‌شود، گفت كه: در دويست درهم پنج درهم، پس گفتيم كه در صد درهم چه واجب شود؟ گفت:

دو درهم و نيم، گفتيم: و اللَّه كه مرجيه نميگويند اين را، گفت: و اللَّه نميدانم كه مرجيه چه ميگويند.