کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٣٨ - باب اول

باب اول‌

در ذكر اسم و كنيت و لقب و مولد و اسم مادر و آنكه مشاهده كرده او را (ع) و در او سه فصل است: فصل اول در ذكر اسم و كنيت و لقب او (ع) آن حضرت مسمى باسم رسول اللَّه و مكنى بكنيت او است ٦ و آمده در اخبار كه حلال نيست مر أحدى را كه تسميه كند او را باسم رسول اللَّه و نه كنيت بكنيت او تا مزين گرداند حق تعالى زمين را بظهور دولت او، و ملقب است (ع) بحجت و قائم و مهدى و خلف صالح و صاحب الزمان و صاحب، و شيعه در غيبت اولى او تعبير كرده‌اند از او از جنبت او بناحيه مقدسه تا آن رمزى باشد از شيعه كه بآن بشناسد آن را، و هستند نيز كه مى‌گويند بر سبيل رمز و تقيه او را غريم.

مؤلف رحمه اللَّه ميفرمايد كه: عجب است از شيخ طبرسى و شيخ مفيد رحمهما اللَّه تعالى كه ايشان ميگويند كه: جايز نيست ذكر اسم او و نه كنيت او، بعد از آن ميگويند كه اسم او اسم نبى است و كنيتش كنيت او، و ظن ايشان آن است كه ذكر نكرده‌اند اسم او را و نه كنيت او را، و اين بس عجيب است و آنچه من مى‌بينم آنست كه منع از اين در وقت خوف بر او بوده و طلب او و سؤال از او، فاما الان فلا، و اللَّه اعلم.