کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩٥ - فيما روى عن الامام ابى جعفر الثانى

و ديگر فرمود كه: ميانروتر علما از براى محجه نگاه دارنده است نزد شبهه، و جدل مورث ريا است و كسى كه بخطا آورده وجوه مطالب را فرو ميگذارد او را حيل، و طامع دربند خوارى است هر كه دوست ميدارد بقا را پس بايد كه مهيا سازد از براى بلا دل صبور را.

و ديگر فرمود كه: عالمان غريبان‌اند از جهت كثرت جاهلان در ميان ايشان و ديگر فرمود كه: صبر بر مصيبت مصيبت است بر شماتت‌كننده بآن و ديگر فرمود كه: توبه بر چهار ستون قايم است: پشيمانى بدل، و استغفار بزبان، و عمل باركان و عزم بر آنكه ديگر بآن باز نگردد.

و سه چيز است كه ميرساند بنده را بخشنودى خداى تعالى: كثرت استغفار، و خفض جانب؛ و كثرت صدقه.

و چهار چيز است كه هر كه كرد استكمال كرده ايمان را: كسى كه عطا دهد از براى خداى و منع كند از براى او، و دوست دارد از براى او؛ و دشمن دارد از براى او.

و سه چيزست كه كسى اگر بفعل آرد ندامت و پشيمانى نكشد: ترك شتاب و عجلت، و كردن مشورت، و توكل نزد عزم بر حضرت عزت.

و ديگر فرمود: اگر خاموش ميبود جاهل اختلاف نميكردند مردم.