کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٩٣ - ذكر طرف من دلائل الامام(ع)
يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ كه خوانده شود هر قوم بامام زمان خود و بكتاب پروردگار خود و بسنت پيغمبر خود.
و ابو الحسن كاتب فرايض روايت ميكند از پدر خود كه ما حاضر بوديم در مجلس امام رضا (ع) كه مردى آمده شكايت كرد از برادر خود پس آن حضرت اين را انشا فرمود:
|
اعذر اخاك على ذنوبه |
و اصبر و غط على عيوبه |
|
|
و اصبر على بهت السفيه |
و للزمان على خطوبه |
|
|
و دع الجواب تفضلا |
و كل الظلوم الى حسيبه |
|
يعنى عذرخواهى كن برادر خود را بر گناهان او يعنى عذرش را بپذير و صبر كن و بپوشان بر عيبهاى او و صبر كن بر بهتان گفتن سفيه و مر روزگار راست بر عتاب او و بگذار جواب را از براى تفضل و بگذران و باز گذار ظالم را بعلمش- اين آخر كلام جنابذيست.
و شيخ مفيد رحمه اللَّه بابى ايراد فرموده در باب امام رضا (ع) بعد از أبى الحسن (ع) و تاريخ مولد و دلايل امامت و مبلغ سن و مدت خلافت و وقت وفات و سبب آن و موضع قبر و عدد اولاد و مختصرى از اخبار آن حضرت و ميفرمايد كه امام بعد از أبى الحسن موسى (ع) پسر اوست ابو الحسن على بن موسى الرضا (ع) از جهت فضل او بر جماعت برادران و اهل بيت او، و از جهت ظهور علم و حلم و ورع او و اجتماع خاصه و عامه بر