کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧٣ - صورة العهد الذى كتبه المأمون للامام للامام ابى الحسن الرضا
ظاهره، و تا بزيد هر كه ميزيد از حجتهاى واضحه، و حق تعالى شنوا و داناست، و او تبليغ فرمود از خداى عز و جل حق رسالت خود را و دعوت نمود خلايق را براه او بطريقى كه بآن امر نموده بود از حكمت و موعظه حسنه و مجادله بآنچه احسن است بعد از آن بجهاد و غلظت تا برد او را بجوار رحمت خود، و اختيار كرد از براى او در نزد خود آنچه براى او آماده كرده بود، پس چون نبوت منقضى شد و ختم فرمود بمحمد ٦ وحى و رسالت را گردانيد قوام دين و نظام امر مسلمين را بخلافت، و اتمام و عز آن و قيام بحق اللَّه در آن بطاعت كه بآن قايم است فرايض الهى و حدود و شرايع اسلام و سنن او، مجاهده نمايند بآن اعداى او را، پس بر خلفاست كه فرمان بردارى او كنند و استحفاظ و استرعاء دين او نمايند و نگاه داشت بندگان او بواجبى كنند و بر مسلمانان است فرمانبردارى خلفاى خودشان، و معاونت ايشان بر حقوق الهى و عدل او را از امن سبيل و حفظ دماء و صلاح ذات بين، و جمع كردن الفت، و در خلاف اينست اضطراب حبل مسلمين و اختلال و اختلاف در ملت ايشان، و مقلوب و مقهور بودن دين ايشان و استعلاء عدو و دشمنان ايشان، و تفرق كلم و جمعيت و زيان دنيا و آخرت، پس واجب است بر آنكه خليفه است در زمين او و مؤتمن است بر خلق او كه مشقت نهد بر نفس خود، و اختيار كند آنچه رضاى حق تعالى است و طاعت او، و مهيا شود مر مواقف و مسايل او را، و حكم بحق كند، و عمل بعدل نمايد در آنچه حق تعالى او را متحمل و متكفل آن ساخته، بدرستى كه حق فرمود مر داود نبى را (ع) كه يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما نَسُوا يَوْمَ الْحِسابِ و ديگر فرمود كه فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ