کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٠ - در ذكر اولاد آن حضرت و طرفى از اخبار ايشان

ميكرد او را، و ضيعه معروفه بيسيريه بوى بخشيده بود و گويند كه: احمد بن موسى هزار بنده آزاد كرده بود.

و روايت كنند كه محمد بن موسى صاحب وضو و نماز بود. همه شب وضو ساختى و نماز گزاردى شنيدندى كه آب كشيدى پس در شب نماز گزاردى و اندكى خواب كردى و باز برخاستى ميشنيدندى كه آب ميكشيد و وضو مى‌ساخت لا يزال اين چنين كردى تا صبح شدى، راوى گويد كه:

نديدم او را هرگز مگر كه ياد كردمى قول حق تعالى را كه‌ كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ‌ و ابراهيم بن موسى مردى بود شجاع كريم امارت كرد در يمن در زمان مأمون از قبل محمد ابن زيد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب (ع) كه بوى بيعت كرده بودند أبو السرايا در كوفه، و با ايشان رفت و فتح كرد و اقامت نمود مدتى تا شد از أمر ابى السرايا آنچه شد، و آنگاه فرا گرفتند از براى او امان از مأمون.

و هر يك از اولاد آن حضرت را فضل و منقبت مشهوره هست و امام رضا (ع) مقدم بود در فضل بر ايشان چنانچه ذكر كرديم. اين آخر كلام شيخ مفيد است رحمه اللَّه.

و ابن خشاب آورده كه موسى بن جعفر (ع) متولد شد در ابواء در سال صد و بيست و هشتم از هجرت و وفات يافت به پنجاه چهار سالگى در سال صد و هشتاد و سيم، و گويند: پنجاه و پنج سال داشته، و در