کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٢٠ - ذكر طرف من دلائل الامام ابى جعفر الثانى

و اگر ميگوئى كه بحج آمده بود.

ميگويم كه در اين حال شراب خوردن او صورت ندارد، و أبو جعفر (ع) در بغداد وفات كرد و زوجه او باوى بود، پس خواهر آن حضرت كجا ديد او را بعد از وفات او، و چگونه جمع شدند كه اين در مدينه بود و او در بغداد، و اين زنى كه از اولاد عمار ياسر بود در مدينه تزويج فرموده او را، پس چگونه ديد او را ام الفضل كه برخاست في الفور و شكايت برد پيش پدرش در هر يك از اينها نظر است، و اللَّه اعلم.

و ديگر روايت كند ابو بكر بن اسماعيل كه گفت مر أبى جعفر را (ع) كه مرا جاريه‌ايست كه شكايت دارد از بادى كه باو است، فرمود كه: بيار او را نزد من، آوردم او را نزد آن حضرت فرمود كه چه شكايت دارى اى جاريه؟ گفت: بادى در زانوى من هست، پس دست مبارك بر زانوى او كشيد از بالاى جامه پس بيرون رفت و ديگر از آن وجع شكايت نكرد بعد از آن و ديگر مرويست از على بن جرير كه او گفت: در خدمت أبى جعفر (ع) نشسته بودم پس بيرون رفت گوسفندى از آن مولاى آن حضرت پس گرفتند بعضى همسايها را و ميكشيدند ايشان را و ميگفتند شما دزديده‌ايد گوسفند را، ابو جعفر فرمود مر ايشان را كه: واى بر شما بگذاريد همسايه‌هاى ما را كه ايشان نديده‌اند، گوسفند شما در خانه فلان كس است برويد و بيرون آريد از خانه او، پس رفتند و در خانه او يافتند پس آن مرد را گرفتند و زدند و جامه او را دريدند و او سوگند ميخورد كه من اين گوسفند شما را نه دزديده‌ام تا آوردند او را پيش آن حضرت فرمود كه: و يحكم ستم كرديد بر اين مرد