دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٧١ - ١٠/ ١٥ عيد غدير در اسلام
و آن، روز كمال [دين] و به خاك ماليده شدن بينى شيطان است و روزى است كه اعمال شيعه و دوستداران آل محمّد : پذيرفته مىشود ... و آن روز، روز گرهگشايى و سبك كردن بار گناه و روز ارمغان و هديه است و [نيز] روز انتشار دانش و روز مژدگانى و شادمانى و بزرگترين عيد. [آن روز،] روز استجابت دعا و جايگاه سترگ و روز پوشيدن لباس [شاد] و كندن [لباس] سياه و روز بستن پيمان [ولايت] و راندن غمها و روز عفو پيروان گنهكار امير مؤمنان است.
و آن، روز پيشگامى [در خير] و روز فراوانى صلوات بر محمّد و آل محمّد : و روز خشنودى و روز عيد اهل بيت محمّد : و روز پذيرش اعمال و روز طلب فراوانى و روز راحت مؤمنان و روز تجارت [آخرت] و روز دوستى و روز رسيدن به رحمت خدا و روز پاكسازى [نفس] و روز ترك گناهان كوچك و بزرگ و روز عبادت و روز افطار دادن به روزهداران است و هر كس در آن روز، مؤمن روزهدارى را افطار دهد، مانند كسى است كه فئام و فئام و ... را اطعام كند» و امام ٧ «فئام» را ده بار گفت.
سپس فرمود: «آيا مىدانى" فئام" چيست؟».
گفت: نه.
فرمود: «يعنى: صد هزار نفر. و آن [روز]، روز شادباش است. به همديگر شادباش بگوييد و چون مؤمنى برادرش را ديد، بگويد: سپاس، خداى را كه ما را از چنگزنندگان به ولايت امير مؤمنان و [ديگر] امامان : قرار داد».
٨٩٢. امام رضا ٧ در بيان فضيلت روز غدير: اگر مردم، فضيلت حقيقى اين روز را مىدانستند، فرشتگان در هر روز، ده بار با آنان مصافحه مىكردند.
٨٩٣. مصباح المتهجّد به نقل از درباره فيّاض بن محمّد طرسوسى: در روز غدير، او در نزد امام رضا ٧ بود و عدّهاى از ياران خاصّ ايشان هم در آنجا حضور داشتند كه امام ٧ آنان را براى افطار، نگاه داشته بود و براى خانههايشان، غذا و هديه و صِله و پوشاك و حتّى انگشتر و كفش فرستاده بود و وضعيت آنان و اطرافيان خود را تغيير داده بود. امام ٧، وسايل و ابزارهاى كهنه خود را [نيز] نو كرده بود و فضيلت و سابقه آن روز را بيان