دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢١ - حديث
[ولايت] را در آيهاى از كتابش بر من نازل كرد: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مىگزارند و در حال ركوع، صدقه مىدهند» و على بن ابى طالب، نماز گزارد و در ركوع، صدقه داد و در همه حال، قصدش خدا بود.
٥٩٣. تاريخ دمشق به نقل از عمر بن على بن ابى طالب، از پدرش: اين آيه: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مىگزارند و در حال ركوع، صدقه مىدهند» بر پيامبر خدا نازل شد. پس پيامبر خدا [از خانه] بيرون آمد و به مسجد وارد شد. مردم در حال نماز خواندن بودند، برخى در ركوع و برخى ايستاده، كه بينوايى وارد شد. پيامبر ٦ پرسيد: «اى مسكين! آيا كسى به تو چيزى بخشيد؟».
گفت: نه، جز همين ركوعكننده (يعنى على ٧) كه انگشترش را به من بخشيد.
٥٩٤. امام على ٧: در مسجد، نماز مىگزاردم كه مسكينى در آمد و چيزى درخواست كرد. من در ركوع بودم انگشترم را از انگشتم [در آوردم و] به او دادم و خداوند تبارك و تعالى درباره من، چنين نازل كرد: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مىگزارند و در حال ركوع، صدقه مىدهند».
٥٩٥. تفسير الطبرى به نقل از مجاهد، درباره گفته خداى متعال: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مىگزارند و در حال ركوع، صدقه مىدهند»: درباره على بن ابى طالب نازل شد كه در حال ركوع، صدقه داد.
٥٩٦. أنساب الأشراف به نقل از ابن عبّاس: آيه «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز]