دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٦ - ٣ درخت

خم، محلّى است كه چشمه آبى به آن مى‌ريزد.[١]

اين چشمه آب، در شمال غربى غدير خم واقع است. اين نكته از ذكر نشانه‌هاى ديگر، آشكار مى‌شود.

٢. غدير (بِركه)

جايى است كه چشمه آبى كه گفته شد، به آن مى‌ريزد، همان‌گونه كه از متن‌هاى نقل شده پيشين پيداست.

٣. درخت‌

در حديث طبرانى آمده است:

پيامبر خدا در غدير خم، زير درختانى سخنرانى كرد.[٢]

و در حديث حاكم نيشابورى است:

چون پيامبر خدا از حَجّة الوداع بازگشت و در غدير خم فرود آمد، فرمان داد كه زير درختان بزرگ را بروبند.[٣]

در حديث احمد بن حنبل آمده است:

و براى پيامبر خدا، سايبانى با پارچه براى جلوگيرى از حرارت خورشيد، بر روى درخت سمره، افكنده شد.[٤]

و در حديث ديگر او، چنين آمده است:

و زير دو درخت را براى پيامبر خدا روفتند و نماز ظهر را خواند.[٥]

[١] معجم البلدان: ج ٢ ص ٣٨٩.

[٢] الصواعق المحرقة: ص ٤٣.

[٣] المستدرك على الصحيحين: ج ٣ ص ١١٨ ح ٤٥٧٦.

[٤] مسند ابن حنبل: ج ٧ ص ٨٦ ح ١٩٣٤٤.

[٥] مسند ابن حنبل: ج ٦ ص ٤٠١ ح ١٨٥٠٦.