سلام بر تو، اى امير مؤمنان! تو به خداوند ايمان آوردى، در حالى كه آنان مشرك بودند و حق را تصديق كردى، در حالى كه آنان تكذيب مى‌كردند و جهاد كردى، در حالى كه آنان پا پس مى‌كشيدند. خدا را با آيينى پاك و بى‌آلايش، شكيبا و خالصانه پرستيدى، تا رحلتت فرا رسيد. هان! نفرين خدا بر ستمكاران!

سلام‌و رحمت‌خدا و بركات‌او بر تو اى‌سَرور مسلمانان و مهتر مؤمنان و پيشواى متّقيان و پيشواى سپيدرويان!

گواهى مى‌دهم كه تو، برادر پيامبر و وصىّ او و وارث دانش او و امانتدار آيين او و جانشين او در ميان امّتش هستى و [نيز] نخستين كسى كه به خدا ايمان آورْد و [نخستين كسى كه‌] آنچه را خداوند بر پيامبرش نازل كرد، تصديق نمود.

و [نيز] گواهى مى‌دهم كه او (پيامبر ٦)، آنچه خدا درباره تو بر او نازل كرد، ابلاغ نمود و آن را به انجام رساند و فريضه ولايت تو را بر امّتش واجب ساخت و بر آن براى تو بيعت گرفت و تو را به مؤمنان، از خود آنها سزاوارتر قرار داد، همان گونه كه خداوند، او را چنين قرار داده بود. سپس خداوند متعال را بر آنان گواه گرفت و فرمود: «آيا من [رسالت پروردگارم را] ابلاغ نكردم؟».

گفتند: چرا.

فرمود: «خدايا! گواه باش و تو براى گواهى و داورى ميان بندگان، كافى هستى».

پس خداوند، انكار كننده ولايتت را پس از اقرار نمودن [به آن‌] و شكننده پيمانت را پس از پيمان‌بستن، نفرين كند!

و گواهى مى‌دهم كه تو به عهد خداى متعال، وفا كردى و خداوند متعال هم به عهدش براى تو وفا مى‌كند: «و هر كس به پيمانى كه با خدا بسته، وفا كند، زودا كه [خدا] پاداشى بزرگ به او بخشد».

و گواهى مى‌دهم كه تو همان امير حقيقىِ مؤمنانى كه قرآن به ولايتت زبان گشود[١] و پيامبر خدا بر آن از امّت، تعهّد گرفت.

و گواهى مى‌دهم كه تو و عمو و برادرت كسانى هستيد كه جان‌هاى خود را با خدا داد و ستد كرديد. پس خداوند درباره شما نازل كرد: «خداوند، جان‌ها و اموال مؤمنان را در برابر بهشت از آنان خريده است؛ آنان كه در راه خدا مى‌جنگند و مى‌كُشند و كشته مى‌شوند. وعده راستينى است كه در تورات و انجيل و قرآن برعهده گرفته است؛ و چه كسى از خداوند به عهدش وفادارتر است؟ پس، مژده باد به داد و ستدى كه بدان دست يازيده‌ايد و اين، همان رستگارى بزرگ است. آنان توبه‌كاران و عابدان و سپاس‌گزاران و روزه‌داران و ركوع كنندگان و سجود كنندگان و فرمان دهندگان به معروف و بازدارندگان از منكر و پاسداران احكام الهى‌اند. و مؤمنان را مژده بده».

[١] اشاره به آيه ٥٥ از سوره مائده است. ر. ك: ص ١١٩( احاديث ولايت).