دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧٣ - ١٠/ ٤ سلام رهبرى

به آنان فرمود: «آرى، حقيقتى است از جانب خدا و پيامبرش، و اوست امير مؤمنان و امام متّقيان و پيشواى سپيدرويان. خداوند، او را روز قيامت بر صراط مى‌نشانَد و او دوستانش را به بهشت مى‌برد و دشمنانش را روانه دوزخ مى‌كند».

٧٩٣. امام حسين ٧: بُرَيده به من گفت: پيامبر خدا به ما فرمان داد كه بر پدرت به امارت مؤمنان، سلام دهيم‌[١].

٧٩٤. الأمالى، طوسى به نقل از بريده: پيامبر ٦ به ما فرمان داد كه بر على ٧ به امارت مؤمنان، سلام دهيم.

٧٩٥. تاريخ دمشق به نقل از بريده اسلمى: پيامبر ٦ به ما فرمان داد كه بر على ٧ به امارت مؤمنان، سلام دهيم؛ آن روز، ما هفت نفر بوديم و من، كوچك‌ترينِ آنان بودم.

٧٩٦. الإرشاد به نقل از بريدة بن حصيب اسلمى: پيامبر خدا به ما هفت نفر، كه ابو بكر و عمر و طلحه و زبير هم در ميان ما بودند، فرمان داد و گفت: «بر على به امارت مؤمنان، سلام دهيد». پس بر او چنين سلام داديم و پيامبر خدا، در ميان ما حى و حاضر بود.

[١] اگرچه برخى از روايات، تصريح ندارند كه سلام دادن بر على ٧ به امارت مؤمنان، در روز غدير خم بوده است، امّا ظاهرا و با توجّه به روايات ديگر، اين گونه بوده است و روشن است كه اگر اين روايات به موقعيت‌هاى ديگر اشاره داشته باشند، دليل بر آن مى‌شود كه سلام دادن به امام ٧ به سبب امارت مؤمنان، در مناسبت‌هاى گوناگون بوده و اين در اثبات رهبرى على ٧ بر امّت، رساتر خواهد بود.