دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٩ - ١٠/ ٣ تاجگذارى در روز غديرحديث غدير
١٠/ ٣
تاجگذارى در روز غديرحديث غدير
٧٨٥. امام على ٧: روز غدير خُم، پيامبر خدا مرا با عمامهاى (دستارى)[١] سياه كه دنباله آن روى شانهام قرار داشت، مُعمَّم كرد.
٧٨٦. اسد الغابة به نقل از عبد الأعلى بن عدى: روز غدير خم، پيامبر خدا على بن ابى طالب ٧ را فرا خواند و او را معمّم نمود و سرِ عمامه (دستار) را از پشت [سر] او آويخت.
٧٨٧. الأمان به نقل از عبد اللّه بن بُسر: روز غدير خم، پيامبر خدا به دنبال على ٧ فرستاد و او را مُعمَّم كرد و [دنباله] عمامه را از ميان شانههايش آويخت و فرمود: «پروردگارم مرا در جنگ حُنين با فرشتگانى اين گونه تأييد كرد. آنها سر عمامههايشان را آويخته بودند».
٧٨٨. امام زين العابدين ٧: پيامبر خدا با عمامه «سَحاب» خود، على بن ابى طالب ٧ را مُعمَّم كرد و آن را از جلو و پشت سر، فرو هشت. سپس فرمود: «رو كن». پس رو كرد. سپس فرمود: «برگرد». او برگشت. پس گفت: «فرشتگان، اين گونه نزد من آمدند» و سپس فرمود: «هر كه من مولاى اويم، على مولاى اوست. خدايا! هركه را دوستش مىدارد، دوست و هركه را دشمنش مىدارد، دشمن بدار! هر كس يارى مىدهد، يارى ده و هر كس او را وا مىنهد، وا بنه!».
[١] عربها، وقتى كسى را براى حكمرانى برمىگزيدند، به عنوان تاج، عمامه بر سرش مىگذاشتند؛ چنان كه در حديثى از پيامبر ٦ آمده است:« عمامهها، تاجهاى عرباند». ر. ك: ج ١ ص ٥٥٢( تاج نهادن بر سر على در روز غدير).