دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - حديث

احكامش را به من بخشيد و وصايتش را ويژه من ساخت و مرا به جانشينى او بر امّتش برگزيد.

پيامبر ٦ درحالى كه گِرداگردش را مهاجر و انصار گرفته بودند و مجلس از آنها پر بود، فرمود: «اى مردم! على براى من، مانند هارون براى موسى ٧ است، جز آن كه پيامبرى پس از من نيست».

پس مؤمنان با درايت الهى، سخن پيامبر ٦ را فهميدند؛ چون مى‌دانستند كه من، برادر خونى او چنان كه هارون براى موسى ٧ بود نيستم و همچنين پيامبر هم نبودم كه پيامبرى‌ام چنين اقتضا كند؛ بلكه اين كار او، جانشين كردن من بود، همان‌گونه كه موسى ٧ هارون را جانشين كرد، آن‌جا كه گفت: «در ميان قومم، جانشين من باش و اصلاح كن و از روش مفسدان پيروى مكن».

و گفته او، هنگامى كه گروهى گفتند: «ما آزادشدگان پيامبر خدا هستيم». پيامبر خدا براى حجّة الوداع [از مدينه‌] بيرون آمد و سپس [در بازگشت،] به غدير خُم رسيد و فرمان داد چيزى شبيه منبر براى او بسازند. سپس از آن، بالا رفت و بازوى مرا گرفت [و چنان بالا برد] كه سفيدى زير بغل‌هايش ديده شد و در همان مجلس با صداى بلند فرمود: «هر كه من مولاى اويم، على مولاى اوست. خدايا! هر كه را دوستش مى‌دارد، دوست بدار و هر كه را دشمنش مى‌دارد، دشمن بدار!». پس با ولايت من، ولايت خدا تحقّق مى‌يابد و با دشمنى من، دشمنى خدا.

و خداوند عز و جل در آن روز، نازل كرد: «امروز، دين شما را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما كامل كردم و دين اسلام را برايتان پسنديدم». پس ولايت من، مايه كمال دين و رضايت پروردگار كه يادش بلند باد است و خداوند تبارك و تعالى آن [آيه‌] را ويژه من و براى بزرگداشت من نازل كرد.

٧٨٢. امام باقر ٧: آيه «امروز، دينتان را برايتان به كمال رساندم»، تنها درباره على ٧ و نه ديگران، نازل شد.