دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥١ - ٣ تأخير پيامبر

اين جمله شكوهمند و شگرف، نشانگر جايگاه والاى آن پيام است و از سوى ديگر، رساننده اين حقيقت كه پيامبر خدا از رساندن و علنى كردن آن، ناچار و معذور است؛ چرا كه خداوند تهديد كرده است، آن هم تهديد به تباه شدن تمام تلاش‌هاى بيست و سه ساله و سختكوشى‌ها و رنج‌ها و سوختن‌ها و ساختن‌ها و رزم‌ها و ....

«وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ‌؛ و خداوند، تو را از [گزند] مردم، حفظ مى‌كند».

حراست و حفاظت از تو، به عهده خداوند است؛ گو اين‌كه تو از فرايند آن، دغدغه دارى و از واكنش‌هاى كسانى تيره‌جان، مى‌هراسى و از جوآفرينى غوغاسالاران، بيم بر جان نشان داده‌اى؛ امّا بدان كه خداوندِ سبب‌ساز و سبب‌سوز، همه را يكسر تباه خواهد ساخت، تمام نقشه‌ها را، از همه «مردم».

خداوند، عظمت ابلاغ را باز مى‌گويد و نيز وجود غوغاسالاران تيره‌جان را؛ امّا به اين كه اينها چه كسانى هستند، تصريح نمى‌كند؛ چرا كه همه حيله‌ها، نقش بر آب است و شيطنت‌ها بر باد، از سوى هر كسى كه باشد.

كلمه كلمه آيه، نشانگر عظمت و والايى محتواى پيام است و نشانگر دغدغه‌آفرينى، كين‌زايى و خشم گرفتن كسانى .... اى كاش، مفسّران و قرآن‌پژوهانى كه سخن ديگر گفته‌اند، اندكى از سر تأمّل درمى‌نگريستند كه ابلاغِ چه بخشى از «ما أُنْزِلَ»* اين همه دغدغه داشت و با آشكار شدن، خشم مى‌آفريد و كسانى را به موضعگيرى مى‌كشانْد و اى كاش، دست كم در واقعيّت‌هاى تاريخ اسلام مى‌نگريستند كه چه چيزى جبهه‌گيرى‌ها را موجب شد و جنجال‌ها به پا كرد!