دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٥ - ٩/ ٢ على با حق است

٧٢٤. پيامبر خدا ٦: على با حق است و حق با على. خدايا! حق را هميشه بر مدار على بگردان!

٧٢٥. مسند أبى يعلى به نقل از ابو سعيد: با گروهى از مهاجر و انصار، در نزديكى خانه پيامبر ٦ بوديم. پيامبر ٦ نزد ما آمد و گفت: «آيا شما را از بهترينتان باخبر نكنم؟». گفتند: چرا. گفت: «بهترين شما، پاكان وفادارند. خداوند، پرهيزگار نهانكار را دوست دارد».

در همان حال، على بن ابى طالب ٧ عبور كرد. پيامبر ٦ فرمود: «حق، با اين است. حق، با اين است».

٧٢٦. پيامبر خدا ٦: اى پسر عبّاس! به زودى، مردم به چپ و راست مى‌روند. چون اين‌گونه شد، از على و حزب او پيروى كن، كه او با حق است و حق با اوست. [آن دو] از هم جدا نمى‌شوند، تا در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند.

٧٢٧. تاريخ بغداد به نقل از ابو ثابت، آزاد شده ابوذر: بر امّ سلمه وارد شدم. ديدم كه گريه‌كنان، از على ٧ ياد مى‌كند و مى‌گويد: شنيدم پيامبر خدا مى‌فرمود: «على با حق است و حق با على است و هرگز از هم جدا نمى‌شوند، تا روز قيامت در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند».

٧٢٨. تاريخ دمشق به نقل از عبيد اللّه بن عبد اللّه مدينى: معاوية بن ابى سفيان حج گزارد و از مدينه گذر نمود. به مجلسى وارد شد كه سعد بن ابى وقّاص و عبداللّه بن عمر و عبد اللّه بن عبّاس هم بودند .... به سعد، رو كرد و گفت: اى ابو اسحاق! تو كسى هستى كه حقّ ما را نشناختى. كنار نشستى و نه با ما بودى و نه عليه ما!