دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٧ - ٦/ ٤ امام هر مؤمن، پس از پيامبر

٥٦٠. الخصال به نقل از سهل بن حُنَيف: گواهى مى‌دهم كه شنيدم پيامبر خدا بر منبر فرمود: «امام شما پس از من، على بن ابى طالب است و او خيرخواه‌ترينِ مردم براى امّت من است».

٥٦١. الاحتجاج به نقل از سهل بن حنيف: اى قريشيان! بر من گواهى دهيد كه من بر پيامبر خدا گواهى مى‌دهم كه ديدم او در اين مكان (روضه)[١] دست على بن ابى طالب را گرفته بود و مى‌گفت: «اى مردم! اين، على است؛ امام شما پس از من و وصىّ‌ام در حيات و پس از وفاتم».

٥٦٢. پيامبر خدا ٦: على با حق است و حق با او، و اوست امام و خليفه پس از من.

٥٦٣. پيامبر خدا ٦ خطاب به على ٧: تو وارث علم منى و تو امام و خليفه پس از منى.

٥٦٤. پيامبر خدا ٦: على بن ابى طالب، پيش‌گام‌ترين فرد امّتم در اسلام است. علمش از همه بيشتر، دينش از همه درست‌تر و يقينش از همه برتر است؛ [نيز] بردبارى‌اش از همه فزون‌تر، و دستش از همه سخاوتمندتر و قلبش از همه قوى‌تر است و اوست امام و خليفه پس از من.

ر. ك: ص ٢٥ (جانشين پيامبر، پس از او).

[١] روضه، بخشى از مسجد پيامبر ٦ در مدينه است، ميان منبر تا مدفن پيامبر خدا.( م)