کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٥١ - باب دوم

فرمود كه بمدينه.

و روايت است از محمد بن عثمان عمرى كه ما جماعتى بوديم نزد أبى محمد (ع) قريب چهل كس پس عرض فرمود ولد خود را و فرمود كه اينست امام شما بعد از من و قايم مقام من بر شما پس اطاعت كنيد و متفرق مشويد بعد از من كه اگر متفرق گرديد پس هلاك شويد در اديان خود، اما شما نخواهيد ديد او را بعد از اين روز شما كه اينست گفت كه: پس بيرون آمديم از نزد وى پس نگذشت الا ايام اندك كه درگذشت أبو محمد (ع) و روايتست از موسى بن جعفر بن وهب البغدادى كه او گفت من شنيدم از أبى محمد الحسن بن على (ع) كه ميفرمود گوئيا: مى‌بينم بشما كه اختلاف كنيد بعد از من در خلف من، بدانيد كه اقراركننده بائمه بعد از رسول اللَّه ٦ كه منكر باشد ولد مرا همچو آن كس است كه اقرار داشته باشد بجميع انبياء اللَّه و رسل او و منكر باشد رسول اللَّه را ٦ چه طاعت آخر ما همچو طاعت اول ما است و منكر آخر ما همچو منكر اول ما است، بدانيد كه ولد مرا غيبتى باشد كه بشك افتند در او مردمان مگر آنكه حق سبحانه و تعالى او را در كنف عصمت خود نگاه دارد.

و روايتست از محمد بن عثمان العمرى كه گفت: شنيدم پدر خود را كه ميگفت سؤال كردند ابو محمد الحسن بن على را (ع) و من نزد او بودم از خبرى كه روايت كرده شد از آباى كرام او (ع) كه زمين خالى نيست از حجت اللَّه بر خلق تا روز قيامت و آنكه كسى مرد و نشناخت امام زمان خود را پس آن مرد نيست مثل مردن جاهليت، فرمود كه: اين حق است، پس گفته شد مر او را كه يا ابن رسول اللَّه‌