کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٠٨ - ذكر دلائل الامام(ع)

قومى كه بشناسند آنچه واجب است بر ايشان معرفت آن مجملا نه تفصيلا از معرفت الهى و رسول او، و ائمه (ع) و مانند آن.

باز فرمود كه آمده كه سؤال كنى از مقاله مفوضه ايشان دروغ ميگويند بلكه دلهاى ما ادعيه مشيت الهى است پس هر گاه كه خداى تعالى چيزى را ميخواهد ما آن را ميخواهيم و حق تعالى ميفرمايد كه‌ وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ‌ پس فرمود مرا ابو محمد (ع) كه براى چيست نشستن تو هر گاه كه اخبار كرد بتو حاجت ترا.

و ديگر مرويست از رشيق حاجب مادرانى كه معتضد فرستاد بسوى ما و امر كرد كه سوار شويم و ما سه نفر بوديم و بيرون رفتيم و گفت برويد بسامره و انباشته كنيد خانه حسن بن على را كه او متوفى شده و هر كرا به‌بينيد در خانه او سر او را بياريد پس آنچنان كرديم كه گفته بود ما را پس يافتيم يك خانه پنهانى كه دست بآنجا نرسيده بود در اين وقت.

بعد از آن پرده را برداشتيم پس سردابى را ديديم در خانه ديگر پس در رفتيم و گوئيا كه آن دريا است و در اقصاى آن حصيرى بود و ما مى‌ديديم كه آن بر آبست و بر بالاى حصير جوانى كه بهترين مردمان است از روى هيأت ايستاده و نماز ميگزارد و ملتفت بجانب ما نشد و نه بچيزى از اسباب ما.

پس سبقت كرد احمد بن عبد اللَّه تا به پيش وى برود پس غرق شد در آب و لا يزال اضطراب ميكرد تا من دست خود را كشيدم بسوى او و خلاص كردم او را از آنجا بيرون آوردم پس ساعتى بيخود