کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٩٤ - باب در ذكر علامات قيام قايم(ع) و مدت ايام ظهور و شرح سيرت و طريق احكام و طرفى از آنچه بظهور خواهد آمد در زمان دولت او

اما بقاى عيسى (ع) از براى سببى است و آن قول حق تعالى است كه‌ وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ‌ و ايمان نياورد بوى كسى از اهل كتاب از زمان نزول اين آيت تا اين روز، پس لا بد است كه باشد اين در آخر الزمان.

و اما دجال لعين ظاهر نشد و احداث چيزى نكرده از آن زمان باز كه رسول اللَّه ٦ فرمود كه بيرون خواهد آمد در ميان شما دجال اعور و با او كوهى باشد از نان كه با آن نان سير كند و غير ذلك از آيات، پس لا بد است كه اين در آخر الزمان باشد بلا شك.

و اما امام مهدى (ع) از زمانى كه غايب شده از أبصار تا اين روز ما پر نگشته زمين از داد و عدل همچنان كه سمت ذكر يافت اخبار در اين باب، پس لا بد است كه اين شروط با آخر الزمان باشد، پس گذشت اين اسباب از براى استيفاء اجل معلوم.

پس بنا بر اين اتفاق اسباب بقاى ثلاثه است از براى صحت امر معلوم در وقت معلوم و دو صالح از ايشان نبى و امام است، و يك طالح عدو اللَّه دجالست و اخبار از پيش گذشت از صحاح در صحت بقاى دجال با صحت بقاى عيسى (ع) پس مانع چه باشد از بقاى مهدى (ع) با اينكه بقاى او باختيار الهى باشد و داخل در تحت مقدور او، و اين آيتى و معجزه‌ايست از رسول اللَّه ٦ و بنا بر اين امام (ع) أولى است به بقا از آن دو ديگر چه بقاى او تا آخر الزمان موجب آنست كه زمين پر گردد از داد و عدل همچنان كه مذكور شد مكررا پس بقاى او از براى مصلحت مكلفين است و لطف بايشان در بقاى او نزد رب العالمين.