کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥٣ - ذكر دلالات الامام(ع)

و ديگر حاكم مذكور روايت كند باسناد خود از سعيد بن سعيد كه آن حضرت نظر كرد بمردى فرمود كه: يا عبد اللَّه وصيت كن و آماده شو مر آن چيزى را كه لا بد است از او پس آن مرد بعد از سه روز مرد.

و روايتست از حسين بن موسى بن جعفر (ع) كه او گفت كه ما در كرد امام رضا (ع) بوديم و ما جماعتى از جوانان بنى هاشم بوديم كه گذشت بر ما جعفر بن عمر العلوى و او با جامهاى كهنه بود و بد حال، ما بيكديگر نگاه كرديم و خنديديم از هيأت او، امام رضا (ع) فرمود: زود باشد كه باين نزديكى به‌بينيد او را با مال و تبع بسيار، پس نگذشت از آن يكماه يا مثل آن كه والى مدينه شد و أحوال او خوب گشت و بر ما ميگذشت با خيل و حشم.

و باسناد او از حسين بن بشار روايت كند كه امام رضا (ع) فرمود بمن كه: عبد اللَّه خواهد كشت محمد را، گفتم: عبد اللَّه بن هارون خواهد كشت محمد بن هارون را؟ فرمود كه بلى: عبد اللَّه كه بخراسان است خواهد كشت محمد بن زبيده را كه در بغداد است پس كشت او را.

حديث كند ابو احمد عبد اللَّه بن عبد الرحمن معروف بصفوانى كه قافله از خراسان بكرمان ميرفت حراميان راه بر ايشان گرفتند و در ميان ايشان مردى بود كه متهم بود بكثرت مال او را گرفته داشتند در ميان برف و دهان او را پر برف كردند و نگاه داشتند تا گويائى او برطرف شد و قادر نبود بر كلام.

او بازگشت بخراسان و شنيده بود خبر امام رضا را و او در آن وقت در نيشابور بود پس در