کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٢ - در ذكر امام هفتم ابى الحسن موسى الكاظم ابن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب

اسماعيل روايت كند از پدر بزرگوار خود موسى بن جعفر و او از جد خود على بن حسين، و او از پدر خود، و او از على بن ابى طالب (ع) كه پيغمبر ٦ فرموده كه: نظر كردن فرزند به پدر و مادر خود از جهت دوستى ايشان عبادتست.

و مرويست كه موسى بن جعفر (ع) حاضر گردانيد اولاد امجاد خود را و فرمود كه اى فرزندان من بدرستى كه من وصيت ميكنم شما را بوصيتى كه هر كه نگاه دارد آن را وجود ننهد با آن: اگر بيايد بشما آينده از امور مكروهه پس من ميشنوانم در گوش راست شما مكروهى را چون چنين كرد بازگشت بجانب گوش چپ ايشان و عذر گفت آنگاه فرمود كه: من نگفتم چيزى بشما پس ايشان اقبال نمودند عذر آن حضرت را، يعنى چون مكروهى شنيديد عذر آن خواسته از گوش ديگر بيرون كنيد همانست كه نشنيده‌ايد. (كذا في النسختين و هو عجيب و ظاهر الترجمة هكذا- اگر بيايد بشما آينده و بشنواند در گوش راست شما مكروهى بعد از آن برگردد بطرف گوش چپ شما و عذر بخواهد و بگويد چيزى نگفته‌ام، عذر او را بپذيريد- «م») و آن حضرت روايت كرده از پدران بزرگوار خود و ايشان روايت كرده‌اند از حسين بن على (ع) كه مردى آمد بخدمت أمير المؤمنين على (ع) كه بعمل قومى ميرفت (سعايت قومى ميكرد ظ «م») و امام حسين ميفرمايد كه بمن فرمود آن حضرت كه قنبر را از براى من طلب كن، چون آمد فرمود بوى كه بيرون رو و باين عامل (ساعى ظ «م») بگو كه شنوانيده تو ما را بچيزى كه نميخواهد خداى تعالى آن را پس بازگرد در غير حفظ الهى- اين آخر كلام جنابذيست رحمه اللَّه.

شيخ مفيد رحمه اللَّه تعالى بابى ايراد فرموده در ذكر امام موسى بن جعفر (ع) بعد از ذكر أبى عبد اللَّه جعفر بن محمد (ع) از تاريخ مولد و دلائل امامت و مبلغ سن و مدت خلافت و وقت وفات و سبب آن و موضع قبر و عدد اولاد و مختصرى از اخبار آن حضرت (ع) و گويد كه: امام بعد از أبى عبد اللَّه (ع) پسر او است أبو الحسن العبد الصالح موسى بن جعفر (ع)