کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٨ - در ذكر امام هفتم ابى الحسن موسى الكاظم ابن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب

ظهور كرامت بعد از موت أدل است از آنكه در حال حيات باشد.

و اين آنست كه يكى از عظماى خلفاى او را نايبى بود عظيم الشأن در ميان حكام و أعيان كه زمام اختيار و حكومت عامه در قبضه اقتدار او بود در مدت دور و دراز، و بسى با سطوت و جرأت بود، و چون انتقال كرد بسراى آخرت اقتضا كرد عنايت خليفه از براى او كه او را دفن كنند در جوار مرقد معطر موسى بن جعفر (ع) يعنى بمشهد مطهر كاظمى، و در آن مشهد مطهر نقيبى بود معروف و مشهور بصلاح كه كثير التردد بود، و خدمت و ملازمت آن آستانه تعلق بوى داشت كه بوظايف آن قيام مينمود اين نقيب ذكر كرد كه بعد از دفن آن متوفى در اين قبر من خواب كردم در آن مشهد شريف در خواب مى‌بينم كه قبر آن ميت شكافته و آتش در او افتاده و شعله ميكشد و دود و رايحه غبار آن مدفون پر كرد آن مشهد را، و امام موسى (ع) ايستاده پس آواز كرد اين نقيب را بنامش و فرمود مر او را كه بگوى بخليفه كه اى فلان،- و نام او را برد- كه تو ايذا ميرسانى مرا بمجاورت اين ظالم و سخنى گفت درشت بعد از اين پس اين نقيب بيدار شد از خواب فزعناك بود از خوف و ترس، در حال چيزى نوشت و صورت اين واقعه را در آن درج كرد و خليفه را از تفاصيل اين واقعه خبردار ساخت، پس چون شب در آمد خليفه آمد بمشهد مقدس كاظمى و طلبيد نقيب را، و درآمدند بآن مقبره و امر كرد تا آن قبر را بشكافند تا نقل كنند آن مدفن را بموضع ديگر در خارج مشهد، پس چون گشودند يافتند در او پاره خاكستر سوخته و اثر از ميت نبود.