منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٩٥
٦.(سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ إِنَّ اللّهَ لا يَهْدِى الْقَومَ الْفاسِقينَ)(منافقون/٦)
ترجمه آيات
١.«آنگاه كه منافقان نزد تو آمدند و گفتند كه گواهى مى دهيم كه تو پيامبر خدايى و خدا مى داند كه تو نيز پيامبر خداهستى، خدا گواهى مى دهد كه آنان دروغ مى گويند».
٢.«سوگندهاى خود را سپر جان خود قرار داده اند، خود و ديگران را از پيروى راه خدا بازداشته اند آنان چه كار بدى انجام داده اند».
٣.«آنان كسانى هستند كه مى گويند: به ياران پيامبر انفاق نكنيد تا از اطراف او پراكنده شوند(ولى آنان كور خوانده اند) براى خدا است گنجينه هاى آسمانها و زمين ومنافقان نمى فهمند».
٤.«مى گويند: اگر به مدينه بازگشتيم، عزيز، ذليل را بيرون مى كند، عزت براى خدا و رسول اوست ولى منافقان نمى دانند».
٥.«وقتى به آنان گفته مى شود كه بياييد به نزد پيامبر خدا، تا درباره شما از خدا طلب آمرزش كند، سرهاى خود را مى پيچند،(و به عنوان اعتراض به آن سو بر مى گردانند) و متكبرانه خود را از پيروى راه خدا باز مى دارند».
٦.«خواه در باره آنان طلب آمرزش بنمايى يا ننمايى خدا آنان را نخواهد بخشيد، خداوند گروه فاسق را نمى بخشد».
تفسير موضوعى آيات
غائله جنگ احزاب با پيروزى اسلام بر سپاه شرك، به پايان رسيد، و منافقان در اين نبرد نتوانستند بر ضد سپاه اسلام، كارى صورت دهند و بيرون