منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٤٣
يكى از مخلوق خود درآيد.رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود:
«ما عَرَفَ اللّهَ مَنْ شَبَّهَهُ بِخَلْقِهِ».[١]
«آن كس كه خدا را به آفريده هاى او تشبيه كرد او را نشناخته است».
ج. تعطيل، بسان «شرك» و «تشبيه» محكوم مى باشد و مقصود اين است از بحث درباره وجود خدا و صفات وافعال او لب فرو بنديم و در اين باره چيزى نگوييم بلكه بايد در عين پرهيز از شرك و بيزارى از تشبيه درباره خدا بحث كرده و فطرت خداجويى را به صورت صحيح رهبرى كنيم.
٢. غريزه جنسى از غرايز اصيل وكوبنده است و اگر اين تمايل نبود انگيزه اى براى توليد نسل و تشكيل كانونهاى خانوادگى وجود نداشت اسلام مردم را به بهره گيرى از آن دعوت كرده و سركوبى آن را غير منطقى خوانده است تا آنجا كه پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود: هيچ سازمانى در اسلام براى ما دوست داشتنى تر از ازدواج نيست.[٢]
اسلام نه تنها به آن دعوت كرده، بلكه ازدواج را مايه حفظ نيمى از دين جوان دانسته مى فرمايد: هركس ازدواج كند، نيمى از دين خود را به دست آورده و درباره نيمى ديگر بايد به فكر باشد.[٣]
ولى در عين حال براى اين غريزه، قيد وشرطى قايل شده و ارضاى آن را از جهاتى محدود ساخته است كه در فقه اسلامى مشروحاً بيان گرديده است.
٣. رغبت به مقام واحترام اجتماعى، يك امر فطرى است، و شاخه اى
[١] توحيد صدوق، ص ٤٧.
[٢] ما بُنِىَ بَناءٌ فِى الاسلامِ أَحَبُّ الى اللّهِ عَزَّوجلّ مِنَ التَّزويجِ(وسائل الشيعة:٤/٣).
[٣] من تزوج أحرز نصف دينه فليتق اللّه فى النصف الآخر(مدرك سابق، ص ٥).