أَمْ هذَا الَّذى أَنْشَأَهُ فى ظُلُماتِ الأَرْحامِ، وَشُغُفِ الأَسْتار، نُطْفَةً دِهاقاً،وَعَلَقَةً مُحاقاً،وَجَنيناً وراضِعاً، وَوَليداً وَيافِعاً، ثُمَّ مَنَحَهُ قَلْباً حافِظاً وَلِساناً لافِظاً وَبَصَراً لاحظاً لَيَفْهَمَ مُعْتَبِراً وَيُقْصِرَ مُزْدَجِراً. (نهج البلاغه، خطبه ٨٠)

اين همان انسانى است كه آن را در تاريكى هاى رحم وغلافهاى تودرتوى شكم، از نطفه ريخته شده و خون بسته ناتمام، به صورت جنين درآورد، آنگاه نوزاد شيرخوارى شد، كم كم به مرحله كودكى ونوجوانى رسيد، آنگاه به او قلبى حافظ و نگاهدارنده اسرار، و زبانى گويا وچشمى بينا بخشيد، تا درك كند و عبرت بگيرد و از بديها دورى جويد، در حالى كه پذيراى نهى هاى الهى است، تا لحظه اى كه به حد كمال رسيد و برپاى خود ايستاد، آغاز به كبر كرد و بى پروا در بيراهه گام نهاد....

يادآور مى شوم مجموع بحث هاى ما پيرامون إنسان در ده فصل به پايان مى رسد. و در حقيقت در اين بخش به ده پرسش پيرامون آفرينش إنسان پاسخ قرآنى گفته شده است .