با ملاحظه آيات وارده در آفرينش انسان نخست، مى توان گفت آهنگ آيات قرآن، آهنگ خلقت مستقل انسان است، اگر هم ميان آفرينش آدم از خاك تا انسان نخست، مراحلى از قبيل انواع متحولى بوده است، هرگز قرآن به چنين انواع اشاره اى نمى كند بالأخص كه دلايل طرفداران تحول انواع از دايره تئورى بيرون نرفته و هنوز اذعان و ايمان دانشمندان را صد در صد به خود جلب نكرده است ولى مضمون آيات نيز به گونه اى نيست كه صريحاً اين مراحل را رد كند بلكه تاب آن را نيز دارد و اگر روزى تحول انواع در پيدايش انسان نخست به مرحله قطعيت رسيد قرآن مناقض آن نخواهد بود.

بقاى نسل انسان نخست

قرآن پس از بيان آفرينش انسان نخست، بقاى نسل او را از راه لقاح و آميزش انسان نر وماده مى داند و در اين مورد آيات فراوانى در سوره هاى مختلف وارد شده است و ما به صورت فشرده به برخى از آنها اشاره مى كنيم:

(...وَبَدَأَ خَلْقَ الإِنْسانِ مِنْ طِين* ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَة مِنْ ماءمَهين).[١]

«آفرينش انسان را از گل آغاز كرد آنگاه آفرينش نسل و بقاى انسان را در آب بى ارزش قرار داد».

[١] سجده/٧ـ ٨.