با شما نبوديم واگر براى كافران پيروزى دست داد، فوراً به آنان مى گويند: آيا بر شما هشدار نداديم و شما را از آوردن اسلام باز نداشتيم، خداوند در روز رستاخيز در ميان آنان حكم مى كند، خداوند براى كافران راهى بر افراد با ايمان قرار نداده است».

(مُذَبْذَبينَ بَيْنَ ذلِكَ لا إِلى هؤُُلاءِ وَلا إِلى هؤُلاءِ وَمَنْ يُضْلِلِ اللّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبيلاً) .[١]

«حيرت زده و سرگردانند، نه به اين گروه مى پيوندند و نه به آن گروه آن كس را كه خدا گمراه سازد براى او راه و چاره اى نيست».

اين آيه تلويحاً مى رساند كه منافقان در ميان مشركان، عيون و جاسوسانى داشتند كه هرگاه يكى از آنان تمايل به اسلام پيدا مى كرد و مى خواست به گروه مسلمانان بپيوندند، فوراً با او تماس مى گرفتند و او را از ايمان و پيوستن به مسلمانان باز مى داشتند و مى گفتند بر آيين خود باشيد مسلمانان دولتى بس مستعجل دارند و جمله (أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنينَ) بر اين مطلب گواهى مى دهد.

آيه ديگر اين «تذبذب» را به گونه ديگرى نيز شرح مى دهد و يادآور مى شود:

برخى با كندى و محافظه كارانه گام برمى دارند تا ببينند كه چه حادثه اى رخ مى دهد كه فوراً از آن به سود خويش بهره بردارى كنند اگر مصيبتى به شما رخ دهد شادمانند كه با شما نبودند و از آسيب محفوظ ماندند و اگر پيروزى نصيب شما گردد حسرت مى خورند كه چرا با شما نبودند تا شريك مواهب

[١] نساء/١٤٣.