منافقان پاك سازى نشده بود، و هيچ بعيد نيست كه فتنه انگيزانى از منافقان در ميان نگهبانان تپه، سبب شكست گرديده باشند،و به اغواى چنين افرادى، سربازان اسلام آن جا را تخليه كرده و راه را براى افراد دشمن باز گذاردند و سرانجام فرمانده آنان با ده نفر كه تا آخرين توان، استقامت ورزيدند، و سنگر را ترك نكردند، به دست دشمن كشته شدند و راه براى كشتار سربازان اسلام كه همگى غافلگير شده بودند، باز شد.

گواه روشن بر وجود منافقانى در ميدان نبرد آيه ياد شده در زير است آنجا كه مى فرمايد:

(ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعاساً يَغْشى طائِفَةً مِنْكُمْ وَطائِفَةٌ قَدْأَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ باللّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنا مِنَ الأَمْرِ مِنْ شَىء قُلْ إِنَّ الأَمْرَكُلَّهُ للّهِ يُخْفُونَ فى أَنْفُسِهِمْ ما لا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كانَ لَنا مِنَ الأَمْرِ شَىْءٌ ما قُتِلْنا هيهُنا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فى بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِىَ اللّهُ ما فى صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ ما فى قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ).[١]

«خداوندپس از غم و اندوه(در شب پس از حادثه) خواب وآرامش بخشى فرستاد كه گروهى از شماها را فرا گرفت ولى گروهى از شما كه در خواب فرو نرفتند، در فكر جان خود بودند، درباره خدا، گمان هاى باطل بسان گمان هاى دوران جاهليت داشتند و مى گفتند: آيا چيزى از پيروزى نصيب ما مى شود، بگو پيروزى ها به دست خدا است آنان آنچه را كه در دل پنهان مى دارند براى تو آشكار نمى كنند، مى گويند اگر ما ، نصيبى ازپيروزى داشتيم، در اين جا كشته

[١] آل عمران/١٥٤.