«آنها كه با آن دروغ بزرگ آمدند، گروهى از شما بودند تصور نكنيد كه اين جريان براى شما بد است بلكه براى شما خير است، براى هر كس به اندازه اى كه مرتكب شده است سهمى است و براى كسى كه بخش عظيم آن را بر عهده داشته است، عذاب بزرگى است».

(لَوْلا إِذْسَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيراً وَقالُوا هذا إِفْكٌ مُبينٌ) .

«چرا افراد با ايمان وقتى اين جريان را شنيدند، نسبت به خود (و كسى كه مانند خود آنها است) گمان خير نبردند، چرا نگفتند كه اين بهتان و دروغ بزرگ است».

(لَوْلا جاؤُوا عَلَيهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَداءِ فَأُولئِكَ عِنْدَاللّهِ هُمُ الْكاذِبُونَ) .

چرا چهار شاهد براى آن نياوردند، اكنون كه نياوردند در پيشگاه خدا دروغ گويانند».

(وَ لوْلا فَضْلُ اللّهِ عَلْيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِى الدُّنْيا وَالآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فى ما أَفَضْتُمْ فيهِ عَذابٌ عَظيمٌ) .

«اگر فضل و رحمت الهى شامل حال شما در دنيا و آخرت نمى بود، به خاطر اين گناهى كه كردند، عذاب عظيمى به شما مى رسيد».

(إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَهُوَ عِنْدَ اللّهِ عَظيمٌ).

«آن زمان كه شايعه را از زبان يكديگر مى گفتيد و در زبان چيزى را مى گفتيدكه نمى دانستيد، و آن را آسان مى انديشيديد و آن در نزد خدا گناه بزرگ است».