«آنانند كه به برادران خود گفتند: اگر آنها از ما پيروى مى كردند كشته نمى شدند بگو (اگر شما مى توانيد مرگ افراد را پيش بينى كنيد) پس مرگ را از خود دور سازيد اگر راست مى گوييد».

منافقان ادعاى برادرى مى كردند، و در لحظه حساس، برادران خود را تنها مى گذاردند، چنان كه جمله (وَقَعَدُوا)حاكى از آن است.

از طرف ديگر ادعاى آگاهى از غيب داشتند و علل مرگ را پيش بينى مى كردند و مى گفتند علت مرگ، سفر و شركت در جهاد است، قرآن در انتقاد از آن مى گويد: برخيزيد علل مرگ را از خود دور كنيد و در چنگال مرگ قرار نگيريد، آيا چنين توانايى داريد؟

رأفت و مهربانى

با اين همه تخريب و كارشكنى، خداوند پيامبر را به رحمت و رأفت و رفتار عاطفى با كليه كسانى كه در اُحد پا به فرار نهادند، امر كرد، خواه منافق و خواه ضعيف الايمان آنجا كه مى فرمايد:

(فَبِما رَحْمَة مِنَ اللّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَولِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْلَهُمْ وَشاوِرْهُمْ فِى الأَمْرِ فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلينَ) .[٢]

[١] آل عمران/١٦٨.
[٢] آل عمران/١٥٩.