يهوديان مدينه به نام «بنى قريظه» دوخت. در اين شرايط ناگهان جنگ احزاب به تحريك «يهوديان» تبعيد شده به خيبر، در سال پنجم هجرت رخ داد، و سران «بنى النضير» دست به توطئه جديد زدند و آهنگ مكه كردند و قريش را به نبرد با محمد(صلى الله عليه وآله وسلم)تحريك نمودند. آتش افروزان جنگ پس از آماده كردن قريش براى نبرد، رهسپار سرزمين «غطفان» شدند و تيره هايى از اين قبيله را به جنگ با مسلمانان بسيح كردند و به آنان قول دادند كه اگر در اين نبرد «قريش» را همراهى كنند، محصول يك سال خيبر به آنان تعلق خواهد داشت. كار در اين جا پايان نيافت قريش هم پيمان خود «بنى سليم»، و «غطفان» نيز هم پيمان خود «بنى اسد» را براى شركت در نبرد همدست كردند و تاريخ حركت تعيين گرديد، ناگهان جمعيت انبوهى از قبايل مختلف عرب، سيل آسا از نقاط مختلف عربستان مدينه را محاصره كردند.[١]

پيامبر براى جلوگيرى از ورود سپاه عرب به داخل مدينه به كندن خندقى به طول پنج كيلومتر ونيم و پهنا و ژرفاى پنج متر، فرمان داد وبه قسمت آسيب پذير مدينه، با كندن خندق و گماردن مأموران ورزيده و نيرومند، در اطراف خندق، صيانت بخشيد، و قسمت ديگر مدينه به خاطر موانع طبيعى مانند كوه و باغها و اشجار فراوان، چندان نيازى به حفاظت نداشت، و عبور از اين موانع بسيار توان فرسا وبا مشكلات روبرو بود.

ولى با اين همه تدبير، مسلمانان ميان دو دشمن نيرومند قرار گرفته بودند در پيشاپيش سپاه عرب مشرك بود كه در آن سوى خندق فرود آمده بود، و در

[١] سيره ابن هشام:١/٢١٤ـ ٢١٥، و تاريخ شروع جنگ احزاب ماه شوال از سال پنجم هجرت بوده است.