اعضاى حزب نفاق كه جز پانزده نفر از آنان همگى در مدينه مانده بودند در غياب سپاه اسلام، به نشر اكاذيب پرداخته و شايع كرده بودند كه «محمد» و ياران او در اين نبرد كشته و عده اى نيز در بند اسارت درآمده اند.

آنان سرگرم چنين كار ى بودند كه طلايه داران سپاه اسلام وارد شهر مدينه شدند و عملاً بر تمام اين اراجيف قلم بطلان كشيدند.

و در اين مورد آيه هاى ياد شده در زير نازل گرديد:

(يَعْتَذِرُونَ إِلَيْكُمْ إِذا رَجَعْتُمْ إِلَيْهِمْ قُلْ لا تَعْتَذِرُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكُمْ قَدْنَبَّأَنَا اللّهُ مِنْ أَخْباركُمْ وَسَيَرىَ اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلى عالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ) .[١]

«هنگامى كه به سوى متخلفان از جهاد باز مى گرديد، از شما عذرخواهى مى كنند، بگو عذرخواهى مكنيد ما هرگز به شما ايمان نخواهيم آورد، خدا ما را از كارهاى شما آگاه ساخته است و به زودى خدا و پيامبر او اعمال شما را مى بينند، سپس به سوى كسى مى رويد كه از پنهان و آشكار آگاه است و شما را از آنچه كه انجام مى دهيد آگاه مى سازد».

(سَيَحْلِفُونَ بِاللّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُوا عَنْهُمْ فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ إِنَّهُمْ رِجْسٌ وَمَأْويهُمْ جَهَنَّمُ جَزاءً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ).[٢]

«وقتى به سوى آنان باز مى گرديد، براى شما سوگند ياد مى كنند كه از آنان صرف نظر نماييد، شما نيز از آنها اعراض كنيد، آنان پليدند و جايگاه آنها دوزخ است كه سزاى كارهايى است كه انجام مى دهند».

[١] توبه/٩٤.
[٢] توبه/٩٥.