منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٨٩

حالى براى او رخ مى دهد كه از احساس عظمت گناه سرچشمه مى گيرد اگر واقعاً حريت و آزادى در كار نيست، ديگر ندامت و پشيمانى چه معنى مى تواند داشته باشد.

آزادى انسان در قرآن

قرآن در تأييد داورى فطرت و حكم خرد، تصريحاً وتلويحاً آزادى انسان را زيربناى تشريع خود دانسته و سرنوشت او را در دست خود مى داند، آنجا كه مى فرمايد:

(وَأَنْ لَيْسَ لِلإِنْسانِ إِلاّ ما سَعى) .[١]

«براى آدمى جز نتيجه تلاش چيزى نيست».

و در جاى ديگر مى فرمايد:

(كُلُّ نَفْس بِما كَسَبَتْ رَهينَةٌ) .[٢]

«هر انسان در گرو كار خود مى باشد».

چه پيامى رساتر از اين كه مى گويد:

(مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَساءَ فَعَلَيْها وَما رَبُّكَ بِظَلاّم لِلْعَبيد).[٣]

«هركسى كار نيكى انجام دهد، به سود خود انجام داده است و هر كسى كار بد انجام دهد بر زيان خود او مى باشد و خداى تو بر بندگان ستم نمى كند».