منافقان در ايجاد تفرقه ميان مسلمانان، نقش مهمى داشتند نمونه اين تفرقه افكنى را در گذشته بيان كرديم علاقمندان مى توانند به فصل «نقش منافقان در نبردهاى (اُحد) و (بنى مصطلق)» مراجعه فرمايند.

و آيه ياد شده در زير حاكى است كه آنان كه مسلمانان را آنچنان فريب داده بود كه سرانجام طايفه اى از مسلمانان وحدت كلمه خود را درباره منافقان از دست داده بودند آنجا كه مى فرمايد:

(فَما لَكُمْ فِى الْمُنافِقينَ فِئَتَيْنِ وَاللّهُ أَرْكَسَهُمْ بِما كَسَبُوا أَتُريدُونَ أَنْ تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللّهُ وَمَنْ يُضْلِلِ اللّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبيلاً) .[١]

«چرا درباره منافقان دو دسته شده ايد، خداوند آنها را به خاطر اعمال زشتشان وارونه كرده است، آيا شما مى خواهيد كسى را كه خدا گمراه كرده است هدايت كنيد؟ هركس را كه خدا گمراه كرد براى هدايت او راهى نخواهيد يافت».

مفسران درباره مفاد آيه، شأن نزول هاى مختلفى را يادآور شده اند و همگى حاكى از اين است كه سخنان فريبنده منافقان، مايه تفرقه در ميان مسلمانان بود.

٥. تشكيك در تشريع اسلامى

منافقان مى كوشيدند كه به عناوين گوناگونى در صحت تشريع اسلامى

[١] نساء/٨٨.