وسط كوه «اُحد»، شكاف وبريدگى خاصى قرار داشت كه احتمال مى رفت، لشگر دشمن، كوه اُحد را دور بزند، و از وسط آن شكاف، در پشت اردوگاه اسلام، ظاهر گردد، و از پشت سر مسلمانان را مورد حمله قرار دهد.

پيامبر براى دفع اين خطر، دسته تيراندازى، روى تپه مستقر ساخت و به فرمانده آنها «عبداللّه بن جبير» چنين گفت: شما با پرتاب تير، دشمن را برانيد، نگذاريد با دور زدن اين كوه، از پشت سر وارد ميدان گردد و ما را غافل گير سازد، شما هرگز اين جا را ترك نكنيد، خواه ما در نبرد پيروز شويم يامغلوب گرديم.

بخارى مى نويسد: پيامبر فرمود: هرگاه ديديد كه مرغان هوا ما را مى ربايند از جاى خود حركت نكنيد تا من به شما اجازه دهم و اگر ديديد كه دشمن را مغلوب كرديم باز در همين جا مستقر باشيد تا فرمان من به شما برسد.[١]

با اين سفارش اكيد رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)، گروه تيرانداز با فرمان مؤكد پيامبر مخالفت ورزيدند، زيرا در نخستين لحظات نبرد كه پيروزى نصيب مسلمانان گرديد تيراندازان تپه «دهليز» را به بهانه اين كه، ديگر نيازى به حفاظت اين نقطه نيست، سنگر را خالى كردند و دشمن شكست خورده با يك گردش دورانى سريع، از نقطه بريدگى كوه وارد ميدان شد و مسلمانان را از پشت سر مورد حمله قرار داد، و آنچه نبايد رخ بدهد رخ داد وخسارتى كه در اين نبرد بر مسلمانان وارد شد در هيچ يك از نبردها وارد نشد.

شكى نيست كه سپاه اسلام با بازگشت «عبداللّه» از نيمه راه از وجود

[١] تاريخ الخميس:١/٤٢٣.