«در آن روحى از خود دميدم» و همگى مى دانيم كه خدا نه جسم است و نه روح، ولى در عين حال، خدا روح انسان را به خاطر عظمت آن به خود اضافه مى كند همچنان كه كعبه را به خاطر عظمتش به خود نسبت مى دهد و مى گويد:

(...أَنْ طَهِّرا بَيْتىَ لِلطّائِفينَ...) .[١]

«خانه ام را بر طواف كنندگان، از بت پاك گردان».

همچنان كه در احاديث اسلامى به ماه مبارك رمضان «شهر اللّه» گفته شده است و اين نوع اضافه تشريفى در هر زبان و ملتى رايج است هم اكنون «مجلس شورا» را خانه ملت مى نامند.

قرآن در اين مرحله، خلقت نخستين انسان را پايان يافته تلقى مى كند و به خاطر اين روح الهى و استعدادهاى گوناگونى كه در آن نهفته بود و آگاهى خاصى كه از اشيا و جهان داشت، به فرشتگان دستور داد كه در برابر اين اعجوبه خلقت، سجده كنند و او را تعظيم نمايند و قرآن درباره مراحلى كه ممكن است در اثناى اين مراتب سه گانه اى وجود داشته باشد كاملاً ساكت است و هرگز نمى توان نظرى را بر آن تحميل كرد.

قرآن و مدعيان تحوّل انواع

برخى خواسته اند درباره انسان نخست، مراحل ديگرى كه منطبق با نظريه طرفداران تكامل مى باشد ثابت كنند و آيات قرآن را بر آن منطبق سازند در اين ميان با آياتى كه مهم ترين آنها، آيه ياد شده در زير است، استدلال مى كنند اكنون لازم است پس از نقل آيه، به استدلال آنان گوش فرا دهيم. اينك متن آيه:

(إِنَّ اللّهَ اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ*

[١] بقره/١٢٥.