٦.«در ميان شما افراد دوچهره هستند كه به سستى و كندى (محافظه كارانه) گام برمى دارند اگر مصيبتى به شما برسد مى گويند خدا بر ما منت نهاد كه با مسلمانان در معركه نبرد نبوديم».

٧.«اگر غنيمتى به شما برسد درست مثل اين كه ميان شما و آنان رابطه دوستى نبود (همديگر را نمى شناختيد) مى گويند: اى كاش ما هم با آنان بوديم و به پيروزى بزرگ نايل مى شديم».

٨.«وقتى به نماز برمى خيزند، با كسالت برمى خيزند».

٩.«به خدا سوگند مى خورند كه آنها از شما هستند در حالى كه از شما نيستند ولى آنان گروه خائفى هستند(وحشت دارند دروغ مى گويند)».

١٠.«اگر پناهگاه يا غارها ويا راهى در زمين پيدا كنند با سرعت و شتاب به سوى آن مى روند».

١١.«نماز را به جا نمى آورند مگر در حالى كه كسل هستند».

١٢.«بگو انفاق كنيد از روى ميل يا اكراه از شما پذيرفته نمى شود، شماها گروه فاسق بوديد».

١٣.«چيزى مانع از پذيرفته شدن انفاق هاى آنان نشد جز اين كه آنان به خدا و رسول او كفر ورزيدند، ونماز به جا نمى آورند مگر با كسالت و انفاق نمى كنند مگر با كراهت».

١٤.«كسانى كه از افراد مطيع عيب جويى مى كنند، و آنهايى را كه جز به مقدار توانايى خود دسترسى ندارند، مسخره مى كنند خدا نيز آنان را مسخره مى نمايد(كيفر استهزاء آنان را مى دهد) و براى آنان است عذاب دردناك».

١٥.«برخى از منافقان بر تو ايراد مى گيرند اگر از غنايم و «صدقات» داده شوند