منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٣٦
جهت اين بار پيامبر على را همراه خود به جهاد نبرده است.
انتشار اين خبر در محيط مدينه سبب شد كه على (عليه السلام)سلاح خود را بردارد و به رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)كه در سه ميلى مدينه بود بپيوندد، وجريان را به سمع رسول خدا برساند، پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)شايعه را تكذيب كرد و جمله اى گفت كه مضمون آن اين است كه «من تو را جانشين خود قرار دادم زيرا در پشت سر خود افرادى را ترك كردم كه از شر آنها به اهل بيت خود مطمئن نيستم، برگرد وجانشين من در ميان اهل من و اهل بيت خود باش، آيا راضى نمى شوى كه منزلت تو نسبت به من، منزلت هارون نسبت به موسى باشد، جز اين كه پس از من پيامبرى نيست.[١]
از اين جهت على (عليه السلام)، به مدينه آمد و در مدينه باقى ماند تا پيامبر از سفر خود بازگشت.
٧. تحريف حقايق در نيمه راه
بازگشت عبداللّه بن ابى از كنار اردوگاه پيامبر به مدينه، هر چند به تصفيه سپاه اسلام از عناصر نفاق، كمك مؤثرى نمود، ولى در عين حال نفاق در تار و پود جامعه اسلامى آن روز نفوذ كرده، و پاكسازى منافقان به اين زودى امكان پذير نبود از اين جهت اعضاى موجود در ارتش اسلام به صورت نامرئى دست به تحريف حقايق زده و حادثه ها آفريدند.
در نيمه راه، آب هاى ذخيره سپاه اسلام پايان پذيرفت و عطش بر افراد غلبه كرد تا آنجا كه گاهى براى رفع آن، از كشتن شتران و بهره گيرى از آبهاى ذخيره در شكم آنها بهره مى گرفتند، سربازان اسلام به حضور پيامبر رسيدند و
[١] صحيح بخارى:٣/٥٨.