«آنان در حضور تو مى گويند، اطاعت مى كنيم وقتى از نزد تو بيرون مى روند، گروهى از آنان جلسات سرى شبانه بر ضدّ گفتار تو تشكيل مى دهند از آنان رو برگردان (و اعتنا نكن) بر خدا توكل كن و كافى است كه خدا مدافع تو باشد».

و در آيه ديگر مى فرمايد:

(وَيَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذى تَقُولُ وَاللّهُ يَكْتُبُ ما يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ وَكَفى بِاللّهِ وَكِيلاً) .[٢]

«كارهاى خود را از مردم پنهان مى دارند، ولى از خدا پنهان نمى دارند آنگاه جلسات سرى شبانه تشكيل مى دهند وسخنان ناپسند مى گويند خدا از اعمال آنان آگاه است».

ولى با اين اعمال زشت گاهى با كمال وقاحت حضور رسول خدا مى رسيدند و براى پرده پوشى بر كارهاى ضد اسلامى خود، از پيامبر درخواست طلب آمرزش مى كردند تا پيامبر در حقّ آنان دعا كند و چون هدف طلب مغفرت نبود، بلكه نظر اين بود كه پيامبر را فريب دهند خدا به پيامبر خود چنين خطاب مى كند:

(اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَاللّهُ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفاسِقينَ) .[٣]

«براى آنان طلب آمرزش بنمايى يا ننمايى هرگاه هفتاد بار نيز براى آنان طلب مغفر

[١] نساء/١٠٨.
[٢] نساء/٨١.
[٣] توبه/٨٠.