شكوفايى شايستگيهاى درونى انسان، از مسايل مهم «انسان شناسى» است، زيرا هر انسانى با يك رشته استعدادها و لياقتها، ديده به جهان مى گشايد و برترى هاى او در آنجا نهفته است و هرچه از عمر اوبگذرد، اين نيروها تحت شرايطى به فعليت درآمده، وحالت «باز» به خود مى گيرند.

اكنون ببينيم چه بايد كرد، كه اين سرمايه هاى طبيعى طى شرايطى شكوفا شوند، و در نتيجه انسان به كمال وجودى و رشد واقعى خود برسد.

انسان موجود حرّ و آزاد، مختار و انتخاب گر آفريده شده است، و سرنوشت وى به دست خود او مى باشد و هرگز مانند ملك و فرشته، و يا جاندارى، مانند مورچه و زنبور نيست كه يك سرنوشت بيش در انتظار او نباشد، بلكه او در هر لحظه از لحظات زندگى، بر سر دوراهى ها است، و انتخاب هر يك، در اختيار او مى باشد.

او همان طورى كه براى زندگى طبيعى تلاش مى كند، براى نيل به كمال