منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١١٧
بپردازد.
سيره نويسان مى گويند جنگ «خندق» و پس از آن غزوه بنى قريظه در سال پنجم در ماه شوال رخ داده و غائله بنى قريظه در نوزده ذى الحجه به پايان رسيد و سعد معاذ در اين جريان به خاطر انفجار زخم و خونريزى شديد بلافاصله در گذشت.[١] در حالى كه غزوه بنى مصطلق در ماه شعبان سال ششم هجرت رخ داد.
آرى آنچه مهم است اين است كه بدانيم كه حزب نفاق مى كوشيد كه زن با شخصيتى را كه در جامعه آن روز از مقام وموقعيت خاصى برخوردار بود متهم سازد و از اين طريق روحيه ها را تضعيف كند.
و جمله (اَلَّذِى تَوَلّى كِبْرَهُ) در شأن نزول ها به عبداللّه بن ابى تفسير شده است و استفاده مى شود كه وى اين شايعه را رهبرى مى كرد.
شأن نزول دوم
اين شأن نزول مى گويد: آيات درباره «ماريه» همسر رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)و مادر ابراهيم نازل شده است، وقتى ابراهيم درگذشت و پيامبر در غم او فرو رفت يكى از همسران پيامبر به او گفت چرا غمگين هستى او فرزند تو نبود، او فرزند «ابن جريح» بود، پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)على (عليه السلام)را فرمان داد كه برود او را بكشد وى با شمشير به در باغى آمدكه وى در آنجا كار مى كرد، وقتى على را خشمگين ديد در را به روى على باز نكرد، على به داخل باغ وارد شد و اورا تعقيب كرد او
[١] مدرك سابق، ص ١١، ابن هشام در سيره خود، از «سعد معاذ» نام نمى برد، فقط مناقشه سعد بن عباده را با «اسيد» يادآور مى شود به سيره ابن هشام:٢/٣٠٠ مراجعه شود.