منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٨٧
ترجمه آيات
١.(«به گمان خود) خدا و افراد با ايمان را فريب مى دهند، ولى جز خود كسى را فريب نمى دهند و نمى فهمند».
٢.«برخى از مردم هستند كه گفتار آنان در زندگى اين جهان، تو را به شگفت وامى دارد و خدا را بر آنچه كه در دل دارند گواه مى گيرند، ولى از لجوج ترين دشمنان مى باشند».
٣.«برخى از بى خردان خواهند گفت چه چيز مسلمانان را از قبله پيشين برگردانيد بگو مشرق ومغرب از آن خدا است هر كس را بخواهد به راه راست هدايت مى كند».
٤.«اگر پيروزى به شما برسد غمگين مى گردند و اگر حادثه ناگوارى بر شما وارد آيد، خوشحال مى شوند و اگر استقامت ورزيد و تقوا را پيشه خود سازيد حيله هاى آنان سستى به شما وارد نمى سازد خدا به آنچه كه انجام مى دهند محيط و آگاه است»
٥.«آنان در حضور تو مى گويند، اطاعت مى كنيم وقتى از نزد تو بيرون مى روند، گروهى از آنان جلسات سرى شبانه بر ضدّ گفتار تو تشكيل مى دهند از آنان رو برگردان (و اعتنا نكن) بر خدا توكل كن وكافى است كه خدا مدافع تو باشد».
٦.«كارهاى خود را از مردم پنهان مى دارند، ولى از خدا پنهان نمى دارند آنگاه جلسات سرى شبانه تشكيل مى دهند وسخنان ناپسند مى گويند خدا از اعمال آنان آگاه است».
٧.«هنگامى كه خبرى از قدرت وضعف به آنها مى رسيد فوراً آن را شايع مى كردند و اگر آن را به پيامبر و صاحبان فرمان از خود باز مى گردانيدند «استنباط گران» از آنها، به خوبى تحليل مى كردند».
٨.«مردان و زنان منافق برخى از برخى ديگرند(تافته جدابافته نيستند) به بدى ها فرمان مى دهند و از نيكيها باز مى دارند و دستهاى خود را (از انفاق) مى بندند، خدا را فراموش كرده اند، خدا نيز آنان را فراموش كرده است منافقان افراد فاسق