منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٦

در اين موارد آيات ياد شده در زير فرود آمد:

(وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِى الصَّدَقاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها إِذا هُمْ يَسْخَطُونَ) .[١]

«برخى از منافقان بر تو ايراد مى گيرند اگر از غنايم و «صدقات» داده شوند خشنود مى شوند، و اگر محروم گردند ناگهان اظهار خشم مى كنند».

(وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَقالُوا حَسْبُنَا اللّهُ سَيُؤْتِينَا اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنّا إِلَى اللّهِ راغِبُونَ) .[٢]

«اگر آنان به آنچه كه خدا وپيامبر او داده راضى گردند و بگويند خدا ما را كافى است، خدا و پيامبر او از كرم خود به ما مى بخشد، ما به سوى خدا متوجه هستيم(براى آنها بهتر است)».

(إِنَّما الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَالْمَساكِينِ وَالْعامِلينَ عَلَيْها وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِى الرِّقابِ وَالْغارِمينَ وَفى سَبيلِ اللّهِ وَابْنِ السَّبيلِ فَريضَةً مِنَ اللّهِ وَاللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ) .[٣]

«زكات مخصوص فقيران و مسكينان و كاركنانى كه براى جمع آورى آن كار مى كنند و كسانى كه جلب محبتشان (به حال اسلام مفيد است) وبندگان و بدهكاران و واماندگان در راه، اين يك فريضه است از جانب خدا، خدا دانا و حكيم است».

منافقان و داورى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)

يكى از نشانه هاى «ايمان»، پذيرش داوريهاى خدا و پيامبر او است،